Minerva T.T. Register

Francois heeft iets met Minerva’s

ls kind woonde ik met m’n ouders naast de brandweerkazerne van Bilzen. De spuitgasten hadden in die tijd een Minerva-jeep in gebruik. Aan de kaki bache kon je zien dat die een leger-verleden had, maar achteraf hebben ze d’r zelf een hardtop op gemaakt (zie foto’s elders op de site). Die jeep diende voor allerlei klussen. In het wagenpark bevond zich ook een Diamond-legertruck die omgebouwd was tot brandweerwagen. Het was een verschrikkelijk grote en zware truck. Op een keer was er alarm en de truck startte niet. Met de Minerva trokken ze de truck uit de garage. Onvoorstelbaar! Mijn vader zaliger was vrijwilliger bij de brandweer en hij verrichte er nogal eens wat hand en spandiensten in z’n vrije tijd. Zo deed hij ook boodschappen. Ophalen van onderdelen e.d. en steevast deed hij dat met de Minerva en … af en toe mocht ik mee. Achterin de Minerva. Van m’n vader moest ik me stevig vasthouden aan het reservewiel. Jarenlang heeft die Minerva er trouwe dienst gedaan. De rijkswacht in Bilzen had ook een jeep en als kleine snaak had ik al opgemerkt dat het om dezelfde jeep ging als die van de brandweer. Het was in de 60-iger jaren. Ik zie de rijkswachters Verbemen en Vanhaen er in het stadscentrum nog in rondrijden alsof het pas sinds gisteren geleden is. Die twee gendarmen, toen nog met hoge kepie, straalden gezag uit, of zou de streng uitziende jeep er ook voor iets tussen gezeten hebben?
foto400Later ging ik bij het leger als beroepsvrijwilliger. Dat was in 1975 en toen waren de Minerva’s er nog volop in dienst. Ik herinner mij mijn eerste wachtdienst als jonge soldaat. Achterin een Minerva werd ik naar de plaats gebracht waar ik de wacht moest aflossen. Toen ik in Duitsland in m’n eenheid kwam maakte ik er kennis met andere uitvoeringen zoals de ambulance, de para, de DOVO. Alhoewel in mijn eenheid veel Willy’s in dienst waren werden de Minerva’s toch erg gegeerd. Ze waren handiger omdat de bache achteraan open kon, bij de Willy’s niet. Ik heb ze daar ook leren kennen als dé echte terreinvoertuigen. In die tijd kwamen de Landrover SIII 2×4 in dienst. Als je het terrein op moest en je mocht kiezen, dan wist je het wel!

Ik heb er nooit bij stilgestaan, maar op een gegeven moment ben ik beginnen beseffen dat de Minerva een Belgisch product is en raakte ik er nóg meer door gefascineerd dan dat al het geval was. Ik kende iemand uit mijn buurt waarvan ik wist dat die vroeger een Minerva had. Ik herinnerde mij dat hij er kleine landbouwtaken mee deed. Ik vroeg me af waar zijn Minerva gebleven was. Op een keer heb ik hem erom gevraagd en wat bleek … sedert een 10-tal jaren stond zijn Minerva gestald in een garage. Ik koesterde al een tijd het idee er eentje te kopen en vroeg hem of hij de jeep verkocht. Hij raadde me aan er maar eerst eens gaan naar te kijken. Dat was een goede raad want in de garage trof ik een wrak aan. Met een takelwagen heb ik hem uit de garage laten trekken. Wonder boven wonder startte de motor, ondanks de jaren dat hij stilgestaan had. De banden waren echter verduurd en aan vervanging toe. Korte tijd later, na een aantal bezoeken aan Fons Vandeput, was het voertuig weer rijvaardig.
Mijn eerste eigen Minerva. Legeruitvoering, 1954.

Al snel werd ik lid van het Minerva TT Register. Een club in Vlaanderen die de nog bestaande Minerva’s in kaart wil brengen. In 2006 mochten we in Bilzen het jaarlijks treffen van de club organiseren.
Er was erg veel restauratiewerk aan mijn voertuig en het merendeel van het werk kon ik niet zelf. Door tijdgebrek en onkunde kon ik er niet de juiste zorgen aan besteden en na enkele jaren heb ik het voertuig op nieuw verkocht. Met pijn in het hart, maar als ik hem had gehouden, dan verkommerde hij nog meer dan al het geval was.
Ik schafte mij een Landrover 109 SIII – ex-ambulance aan. Een voertuig dat mij en mijn zonen meer mogelijkheden bood. Speciale wagen en technisch redelijk goed in orde, maar … het was geen Minerva …

Op een mooie dag in 2008 hoorde ik vertellen dat een oud-collega uit Waver zijn Minerva in Rijkswachtuitvoering verkocht. In de club kenden we dat voertuig als een prachtwagen en bovendien is het één van de enkele in zijn soort die in België nog bestaan. Ik heb hem gebeld en een week later was ik er op bezoek en was ik eigenaar van een Rijkswacht-Minerva met alles d’r op en d’r aan, van zwaailicht, siréne, kentekens tot een radiozender toe. De wagen dateert van 1952. Hij draagt op de deuren kentekens van het gebied Brabant en bovendien een gele driehoek met 3 zwarte bollen. Dat wijst op het 3de escadron/recce van de 5de mobiele groep Brabant – Franstalig.
Hij heeft zelfs een palmares, want hij verscheen al enkele keren op TV, telkens in een bescheiden rol in een film en in een TV-reeks.

De rijkswacht heeft nooit nieuwe Minerva’s gekocht, maar begin jaren ’60 er een goeie 400 van het leger overgenomen. De rijkswacht hoorde toen immers bij de Krijgsmacht. Bij een rijkswacht-minerva ga je onder de blauwe verf (RAL5004) dus altijd legergroen aantreffen!
Ik ben fier een stukje Belgisch erfgoed in m’n garage staan te hebben.

Ik heb iets met Minerva’s denk ik en m’n zonen, die zijn nu al even gefascineerd door de Minerva … zou het besmettelijk zijn?

François Wijnen
Bilzen