Minerva T.T. Register

Garden of England Tour 2013

Is het je ook al overkomen dat je niet kan slapen; en je je gedachten niet kan stilleggen. Mij overkwam dit tijdens onze uitstap naar Kent van mei laatstleden. Luisterend naar een koor van snurkende mannen, die elk om beurt hun eigen partij in alle toonaarden ten gehore brachten. Waarschijnlijk heb ik later die nacht zelf de hoogste noot gesnurkt.

 

Maar goed, ik kon dus niet slapen; en dan verzin je maar een verhaal. Een verhaal dat begint, wanneer 12 Minerva’s een Series One en een enkele serie III zich netjes oplijnen ten huize van onze ondervoorzitter. Zoals steeds werden wij door  Luc warm onthaald bij een dampende tas koffie en een broodje. Handjes schudden en kusjes geven aan mensen waarmee je enkele weken geleden in Putte ook reeds op avontuur geweest bent.

Ik zou het omschrijven als het ” Minerva gevoel “.

 

Onder leiding van de Master of ceremonies vertrokken wij en cortege over de snelweg richting Frankrijk. Dunkerque here we come. De carferry is natuurlijk de Congoboot niet, maar het blijft toch steeds een beetje avontuur. De overtocht verliep vlekkeloos; en samen reden wij net buiten Dover naar het ‘ Samphire Hoe Country Park’, dat wij bereikten via een tunnel dwars door de krijtrotsen. ‘ Hoe ‘ betekent in het Engels, land gewonnen op de zee. De Nederlanders zijn er meesters in; en ‘ De Nul ‘ heeft er zijn beroep van gemaakt, maar op ‘ Samphire Hoe ‘ niets daar van. Hier geen opgespoten zand, maar kalk, krijt en gesteente dat werd bovengehaald bij het boren van de tunnel onder het kanaal. Een eigen flora en fauna maakten zich meester van de gestorte massa.

Hoog boven de krijtrotsen ontwaar je op geregelde afstand observatieposten die bemand werden tijdens WOII; en die indien nodig de coördinaten doorgaven aan de kustbatterij. Dit stiltegebied was zeker een stop waard. Voor de onervaren linksrijder is deze stop een welgekomen interludium na de drukte van Dover.

 

Onder begeleiding reden wij naar Doddington, een klein dorpje in ‘ the Garden of England’ waar wij ons verblijf betrokken.  Het avondmaal werd genuttigd in de plaatselijke pub , de ” Chequers Inn”. De goedlachse, gezette waardin Josi trachtte de zaak in goede banen te leiden. Anglofielen, of liefhebbers van Engelse series kennen dit soort pub’s van Morse, Midsommer Murders en andere. Een beetje krap behuisd om de hele groep van spijs en drank te voorzien. Een tafel, vier stoelen, vier verschillende stoelen en dito tafelservies. Mrs Bucket zou dit zeker niet hebben op prijs gesteld. Hoe goed Jamy Olliver en Nigella Lawson ook hun best doen, de keuken van Josi heeft hier weinig van opgestoken.

Maar wij toeristen, moeten ons aanpassen aan de geplogenheden van het land dat wij bezoeken; en niet omgekeerd. Laat ons zeggen, dat de ‘ Chequers Inn, a lot of character heeft “. Het was natuurlijk ook even afkicken van de Jupiler en onze bieren van hogere gisting; en gewoon worden aan namen als ‘ Long Blonde, Master Brew en Bishops Finger.  Maar wij Vlamingen worden op dat vlak natuurlijk gepamperd.

Het ontbijt bestond uiteraard uit toast, bacon and sausages, zoals je van een breakfast mag verwachten. Koffie, thee en fruitsap maakten het ontbijt af.

Kent is voor ons de poort naar Engeland. Een groene regio, waar natuurbehoud hoog in het vaandel staat. De smalle wegen zijn er meestal afgezoomd met meidoornhagen van wel drie meter hoog, wat het zicht wel eens belemmert en wij, die met het stuur links rijden moeten er uiterst voorzichtig zijn. Wij zijn blij wanneer wij vogels in de tuin krijgen, maar wie hier aandachtig luistert wordt wakker met de zang van de ‘ Putter . ‘

 

Deze groene landbouwregio wordt gevormd door steile hellingen waar de smalle wegen zich als een kronkelend lint doorheen slingeren. Over groeiende bomen als het ware een tunnel waar je door heen rijdt. Schilders hebben de tinten groen afgewisseld met vlakken geel, gevormd door de bloeiende koolzaadplanten, die in deze tijd van het jaar hun kleurenpracht ten toon spreiden.

 

Dit landschap vormde dus het decor waar wij een gans weekend mochten in figureren. Wij bezochten er een privé spoorbaan en het historisch stadje Chillam, waar wij midden in een dorpsfeest terecht kwamen. Op zondag namen wij deel aan het transport weekend van Faversham, waar wij een prijs wonnen; en op maandag bezochten wij de Coast Guard van Dover.

And … Wat happened in Kent, remains in Kent …

Fotoreportage van Raymond Clauwers : KLIK

plus.google.com/photos/109314339601361594882/albums/5879756978527820321

Reportage van huisfotograaf Mark Kennes : KLIK

plus.google.com/photos/103980315289387259840/albums/5882215501645526465

Filmpje Mark Kennes: Aankomst van colonne in Faversham : KLIK  www.youtube.com/watch

Fotoreeks Jan Van Helmond :  KLIK  https://plus.google.com/photos/114620167210169815871/albums/5883653767931745809?authkey=CL2XsPzi-s_TLA

Fotoreeks Luc Mouton :  KLIK

plus.google.com/photos/114620167210169815871/albums/5883683465999304529

Luc VDM